Karin den Oudsten
Professionele begeleiding in het ouderschap


Blijf vooral positief

Deze week zette ik op Facebook een tekst in een blauw-paars kader neer: "Spreker zijn op een symposium, en dan als enige in de vooraankondiging niet genoemd worden..".

Een hele pijnlijke constatering...

Temeer ook omdat ik op het programma als 'ervaringsdeskundige' vermeld sta. Op zich is het feit dat een ervaringsdeskundige op een symposium de mogelijkheid krijgt om te spreken al een hele vooruitgang.

In dit geval doet het mij tekort. Veel te kort.

Simpelweg omdat ik meer ben dan alleen 'ervaringsdeskundig te zijn'. Ik ben professioneel coach, counselor, voorzitter van Stichting Me Mam, ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma, auteur en in een ver verleden heb ik zelfs de serieuze titel 'Bachelor of Science' opgelopen door een studie wiskunde en bedrijfseconomie.

Niet genoemd worden, en niet de moeite nemen om mijn achtergrond te vragen. Twee pijnlijke aandachtspunten. En dat, terwijl het symposium nog in het vooruitzicht is.

Daarbij reageren er mensen die het geen goed idee vinden om negatieve gevoelens en frustraties op sociale media te zetten. Ik kies ervoor om het bericht te laten staan, want er valt namelijk van te leren.

Door mij te negeren voel ik me afgewezen en op een pijnlijke manier gereduceerd tot 'iemand die haar verhaaltje komt doen'.

Omgaan met pijnlijke gevoelens.

Waar heel veel coaches bezig zijn om mensen te helpen op weg naar gelukkig zijn, naar een droomleven of een leven in overvloed, ben ik juist die coach die voor meer diepgang gaat. Datgene wat ik wil doen is moeders helpen om hun pijnlijke, moeilijke of genante gevoelens bespreekbaar te maken. 

Vaak worden deze gevoelens bestempeld als 'negatief'. Dit wordt vertaald door uitdrukkingen in de trant van "Blijf positief", "Ga toch lekker naar buiten" en "Je hebt toch een gezond kindje". Een sterk staaltje miskleunen van Trimbos wanneer ze met een app komen voor moeders met psychische klachten.


De gevoelens van moeders zijn niet negatief, want elk gevoel is zoals het er is en daar hoeft geen enkele moeder verantwoording over af te leggen. Deze gevoelens zijn realistisch en levert een uiterst pijnlijke kwetsbaarheid op.

En dat is juist waar het bij mij over gaat! Over MOET gaan!
(Ik gebruik weinig uitroeptekens in mijn communicatie, nu zijn deze doelbewust neergezet)

Want als je die gevoelens inzichtelijk en bespreekbaar maakt, in de zuiverste en meest oprechte vorm die er is, dan zetten moeders die worstelen met ernstige psychische klachten na een bevalling voor zichzelf een hele belangrijke stap.

Durven te voelen. Durven te denken. En durven te doen.

Om nu even terug te gaan waar het in deze blog over ging. Ook ik word geconfronteerd met pijnlijke gevoelens. Maar dan is het de vraag of ik deze bespreekbaar kan maken, en om kan keren naar een voor mij werkbare situatie.

Ja, dat kan ik. Maar daar is een enorme zelfreflectie en een grote dosis moed voor nodig. Dit bespreekbaar maken zonder dat het negatief wordt. Want met negativiteit sla je de plank mis. En daar wordt niemand beter van.

Deze blog is geschreven op 27 januari 2017 door Karin den Oudsten
Na mijn eerste bevalling kreeg ik depressieve klachten, na de tweede werd ik zwaar psychotisch en moest worden opgenomen in het Erasmus MC. Na mijn opname schreef ik twee boeken over kraambedpsychose en zette de gelijknamige website online. Nu geef ik trainingen in de kraamzorg, studenten verloskunde op de Hogeschool Rotterdam en verpleegkundigen in het Erasmus MC. Daarnaast zet ik me vrijwillig in als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma in om psychische aandoeningen bespreekbaar te maken. Ik ben gediplomeerd docent en gecertificeerd beroepscoach bij de NOBCO. Sinds kort ben ik voorzitter van Stichting Me Mam, een platform voor moeders met psychische klachten na een bevalling.