Karin den Oudsten
Professionele begeleiding in het ouderschap

Een mening


In deze maatschappij is de algemene gedachte dat je pas meetelt als je een mening hebt. 

Hoe je dit formuleert, maakt tegenwoordig niet zoveel meer uit. Je typt je rot om maar zo origineel en indringend mogelijk jouw gedachten aan anderen op te dringen. Desnoods in CAPS LOCK om je woorden doelloos kracht bij te zetten. Slappe teksten zonder enige argumentatie worden opgepimpt met een rij aan uitroeptekens. 

Iedere seconde van de dag werk je mee aan het misbruik van 26 weerloze letters.

Negatieve vooroordelen over andere mensen zijn niet van de lucht: jongeren zijn lui, andermans kinderen krijgen een slechte opvoeding, bejaarden zeuren, leraren kunnen geen orde houden, je ex heeft het altijd gedaan, allochtonen zijn crimineel, vluchtelingen zijn gelukszoekers en verwarde mensen moeten voor altijd worden opgesloten.

Elk onderwerp kan zomaar een nieuw doelwit worden, zolang je je maar kan uiten over anderen. Dat geeft een goed gevoel, want zo houd je je eigen onvolkomenheden gecontroleerd onder de pet. Door een tomeloze behoefte om schaamteloos jouw eenzijdige gedachten overal op het internet te ventileren heb je niet in de gaten dat jij je persoonlijke visitekaartje afgeeft.

Want wat jij schrijft, zegt alles over jou.

En hoe meer veroordelende opmerkingen jij over anderen schrijft, hoe meer jij blijkbaar onder die pet hebt zitten. Is het je eigen zielenpijn? Je pure onmacht of allesverlammende angst? Ik hoef er vrij weinig voor te doen om geconfronteerd te worden met nietszeggende woorden. Een forum bezoeken is al genoeg. Dan lees ik de ene na de andere grievende tekst. En zucht ik diep vanuit mijn gevoel.

Maar ergens begrijp ik het ook wel.

De media staat bol van mensen die hun meningen willen ventileren. In dagelijkse talkshows, maar ook in programma's waarin voetbalwedstrijden eindeloos geanalyseerd en uitgemolken worden totdat de laatste nieuwsdruppel eruit is. Ook van BN-ers wordt verwacht dat ze hun input geven. Laatst moest Thomas Berge in de uitzending van RTL Boulevard iets zeggen over het ongeluk met de brug. Hij woont toevallig in Alphen aan den Rijn, maar is het dan nodig om juist hem te bellen? 

Wat is de toegevoegde waarde?

Ik zal van me laten horen als jij je op ongepaste wijze uitlaat over andere mensen. En dan specifiek over mensen met een psychische aandoening. Als ervaringsdeskundige weet ik welke impact een psychische aandoening op mijn leven heeft gehad. Daarom weet ik ook dat het absoluut niet helpt dat jij vanuit onwetendheid allerlei onzinnigheid hierover neerzet. Het kan iemand behoorlijk kwetsen en zelfs belemmeren in een herstelproces. 

De mensen die momenteel kampen met psychische klachten zijn niet goed in staat om zich te verweren. Dat hoeft ook niet, hun herstelproces staat voorop. Daarom vervul ik die rol, als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma. Ik verwoord hun gevoelens en hun onmacht. Van mij kun je tegengas verwachten. Ik ga respectvol om met 26 letters, maar laat geen gevoel onbenoemd.

De impact van jouw woorden wil ik je laten voelen.

Geschreven door Karin den Oudsten op 10 september 2015. Zij is ervaringsdeskundige met depressieve en psychotische klachten na twee bevallingen. Vanuit haar eigen ervaring schreef ze twee boeken, zette ze de website Kraambedpsychose online en werkt als ervaringsprofessional op het snijvlak van geboortezorg en GGZ. Naast haar ervaring heeft ze een theoretische achtergrond door haar HBO-studie Toegepaste Psychiatrie en GGZ Agoog. Als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma wil zij meehelpen om het taboe op psychische aandoeningen te doorbreken.