Karin den Oudsten
Professionele begeleiding in het ouderschap

 

Een ruk stappenplan met hallelujaplaatje


Stappenplannen, je kent ze vast wel.

Stap 1: Doe dit...

Stap 2: Laat dat...

Stap 3: Volg zus...

Stap 4: Neem zo...

Lijstjes met te nemen stappen die zorgen dat je 'weer in balans komt' of wat je kunt doen als je in die vreselijke situatie 383.768.744 terecht komt. Zoals die momenten dat jouw kind zich stierlijk verveelt of wat je moet doen als je poep onder schoen hebt.

Welk stappenplan moet je dan volgen?

Neem me niet kwalijk hoor, maar voegen al die lijstjes nou echt wat toe? Worden die niet gewoon opgesteld door mensen die ons willen overspoelen met allerlei nutteloze informatie? Om maar in beeld te komen en dagelijks de ether te bevuilen met dergelijke onzin? Of misschien om wat reacties uit te lokken en hopen dat er ooit een artikel viraal gaat?

Worden die lijstjes gemaakt om een ander te helpen of alleen zichzelf?

Natuurlijk zijn er stappenplannen die echt nuttig zijn, zoals het 12-stappenplan om van een alcoholprobleem af te komen. Daarmee kan iemand echt aan de slag om zijn of haar leven weer op poten te kunnen zetten zonder dat een alcoholverslaving dat belemmert. 

Dat is toegevoegde waarde.

Vanochtend heb ik voor het eerst in mijn leven zelf een stappenplan geschreven. Ik zal je zeggen: ik vind mijn schrijfsel compleet ruk. Niemand heeft er iets aan, niemand gaat het lezen en zeker niet uitvoeren. Althans, dat is mijn gedachte. Het stappenplan gaat namelijk over gedachten. Ik ga deze met jou delen:

Een 5-stappenplan tegen piekeren

De hele dag door hebben we allerlei gedachtes, zo'n 40.000 tot 60.000 per dag.

Er zijn gedachtes over datgene wat je die avond wil eten en welke boodschappen je daarvoor in huis moet halen. Gedachtes aan de enorme hoeveelheid werk die op jou ligt te wachten en jou stress kunnen bezorgen. Er kunnen gedachtes opkomen over je relatie en of je deze in stand wil houden.

Maar gedachtes kunnen ook gaan over verleden, heden en toekomst. En jou behoorlijk belemmeren, zoals op het moment dat je wil slapen of tijdens een gesprek. Dan krijgen gedachtes de overhand en ga je piekeren.

Hoe krijg jij weer vat op je gedachtes?

Stap 1: Erken dat je piekert
Het erkennen ervan is al een eerste stap, want nu wordt je je er van bewust. Realiseer je dat jouw gedachten afdwalen naar negatieve gedachtes.

Stap 2: Voel wat die gedachte met jou doet
Ga voor jezelf na wat die gedachte voor invloed heeft op jouw gevoel. En bekijk wat dat gevoel is, en hoe je dat zo duidelijk mogelijk kan omschrijven.

Stap 3: Word bewust van de fysieke invloed
Welke invloed heeft die gedachte en dat gevoel op jouw lichaam? Zodra je dat gewaar wordt, ben je weer een stap verder en kun je er iets mee gaan doen.

Stap 4: Focus op je ademhaling
Dit kun je doen door te denken aan je ademhaling en deze te voelen. Maak jezelf vrij van gedachtes. Zodra er een gedachte binnenkomt, laat je deze los en focus je op je ademhaling. Herhaal dit net zolang totdat je voelt dat er in jouw lichaam iets gebeurt.

Stap 5: Leg het buiten jezelf neer
Schrijven kan heel goed werken om je gedachten te ordenen. Het maakt niet uit hoe je het opschrijft. Of er taalfouten in staan, is ook niet van belang. Door jouw gedachten en gevoelens op te schrijven, leg je dit letterlijk buiten jezelf neer. De gedachten komen los van jou.

En...wat vind je er van? Compleet ruk toch?

Of heb jij hier echt iets aan? Laat het me weten, ik ben erg benieuwd. Reageer dus juist als jij het ook helemaal niets vindt. Juist dan...

Deze blog is geschreven op 6 oktober 2016 door Karin den Oudsten
Na mijn eerste bevalling kreeg ik depressieve klachten, na de tweede werd ik zwaar psychotisch en moest worden opgenomen in het Erasmus MC. Na mijn opname schreef ik twee boeken over kraambedpsychose (Na het bidden ga ik dood - 2010; Angst en Onrust - 2011). Ik zette de website Kraambedpsychose.nl online en werd contactpersoon voor de moeders met psychotische klachten na een bevalling. Nu geef ik vanuit mijn praktijk Psychecoach trainingen in de kraamzorg, verloskunde en verpleegkunde. Daarnaast zet ik me vrijwillig in als ambassadeur van Samen Sterk zonder Stigma in om psychische aandoeningen bespreekbaar te maken. Naast mijn ervaringskennis heb ik ook veel theoretische kennis, te weten HBO Toegepaste Psychiatrie en HBO GGZ Agoog. Ik ben gediplomeerd docent en gecertificeerd coach.