Karin den Oudsten
Professionele begeleiding in het ouderschap

Ervaringsdeskundigen


Vier vrouwen aan het woord die herstelden van een kraambedpsychose.

Waarom ik? 
Wat heb ik verkeerd gedaan? 
Wat had ik beter kunnen doen?
Het antwoord daarop is: niets. 
Deze ziekte kan iedereen treffen, met welke achtergrond dan ook. 
Het kent geen grenzen. Het belangrijkste wat ik je kan vertellen is: voel je er niet schuldig over, het gebeurt.

Voel je geen mislukkeling. 
Je voelt je misschien slecht omdat je niet in staat was om borstvoeding te geven. Of niet in staat was om voor je kind te zorgen of naar het ziekenhuis te gaan. Maar als je zoon of dochter opgroeit, dan is er nog genoeg tijd om een goede moeder te zijn. Het maakt dan niet meer uit hoe de eerste weken zijn verlopen.

Vertrouw op je familie.
Er wordt van alles tegen je verteld, door heel veel verschillende mensen. Misschien zullen ze het juiste vertellen, maar jij weet niet meer wat realiteit is en wat niet. Toen ik zo ziek was, vertrouwde ik mijn familie. Ik wist dat hetgeen mijn familie mij vertelde, ook daadwerkelijk waar was.Dat heeft me heel veel geholpen. Als je de partner of een familielid bent van een vrouw met een kraambedpsychose, praat dan met haar. Negeer haar niet, maar ga er vanuit dat ze begrijpt wat er om haar heen gebeurt. Ze neemt de informatie in zich op, maar hoe het er uit komt is niet normaal.

Voel je niet schuldig.
Het is een normaal gevoel wat gepaard gaat met deze ziekte. Juist ook omdat je een kindje hebt waar je voor moet zorgen. Je zult je beter gaan voelen en dat gevoel zal weer weggaan.

Symptomen kunnen bizar zijn.
Je kunt bijvoorbeeld paarse yoghurt willen vermijden, omdat je in de psychose verbonden bent met de kleur paars. Je wilt de hele nacht doorgaan met schrijven. Je denkt dat jouw kind de zoon of dochter van God is. Zelfs al ben je niet religieus, dan kunnen deze dingen gebeuren.

Zorg voor ondersteuning vanuit je eigen netwerk.
Het heeft mijn man en mij erg goed geholpen dat er mensen in onze omgeving waren die ons hielpen. Dus als jij een vrouw kent die in een kraambedpsychose is beland, probeer er dan zoveel mogelijk voor haar te zijn. Wees er voor de moeder, maar ook voor de vader, want beiden beleven een hele moeilijke tijd. Ze kunnen jouw hulp gebruiken, voor praktische en emotionele ondersteuning.
Speciaal voor vaders: wees niet bang om hulp te vragen. Jij krijgt namelijk ook veel op je bordje.

Achtbaanrit.
Je hebt misschien het gevoel dat je in een achtbaan zit waar je niet uit kunt. Het ene moment zit je op de top en het volgende moment zit je in een vreselijke dip. Dit is kraambedpsychose, maar je zult er uit komen.

Het zal beter gaan.
Na een kraambedpsychose zul je herstellen, het zal niet de rest van jouw leven duren.

Een volgende zwangerschap hoeft geen probleem te zijn.
Als je na een tijd weer helemaal jezelf bent, kun je wellicht denken aan een volgend kindje. Als dat zo is, zorg dan dat je zoveel mogelijk informatie kunt verzamelen. Bereid jezelf zo goed mogelijk voor en vraag veel advies.

Herstellen is een reis.
Je kunt uiteindelijk het leven weer oppakken wat je voor de kraambedpsychose had. Het zal weer goed gaan, ook samen met je kindje. Er zullen veel pieken en dalen zijn. Misschien wel wat meer dan andere ouders die een kind hebben gekregen, maar uiteindelijk kom je er.

Je bent niet alleen.

Bron: BBC, interview vertaald door Karin den Oudsten op 10 oktober 2014